DZIAŁ TRANSPORTU
SANITARNO – MEDYCZNEGO
Dział Transportu sanitarno – medycznego zajmuje się przewozem osób chorych, pacjentów wymagających opieki medycznej w czasie transportu, realizuje przewozy wewnątrzoddziałowe, między szpitalami i do domu chorego. Dzięki transportowi sanitarnemu nasi pacjenci mogą bezpiecznie i komfortowo dotrzeć do placówki medycznej, co zapewnia im lepszy dostęp do niezbędnych świadczeń zdrowotnych.
Sprawdź, kiedy i na jakich zasadach przysługuje pacjentowi przejazd środkami transportu sanitarnego.
TRANSPORT SANITARNY BEZPŁATNY
Bezpłatny przejazd środkiem transportu sanitarnego (czyli specjalistycznymi środkami transportu lądowego, lotniczego, wodnego) do najbliższego podmiotu leczniczego udzielającego świadczeń we właściwym zakresie oraz z powrotem, przysługuje pacjentowi, gdy spełnione są dwa warunki:
- zlecenie na przejazd wystawił lekarz ubezpieczenia zdrowotnego – czyli lekarz mający umowę z NFZ albo który jest zatrudniony lub wykonuje zawód w placówce, z którą NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
- wystąpił co najmniej jeden z następujących przypadków:
- konieczne jest podjęcie natychmiastowego leczenia w innym
podmiocie leczniczym
- istnieje potrzeba zachowania ciągłości leczenia
- występuje u pacjenta taka dysfunkcja narządu ruchu, która uniemożliwia
mu korzystanie ze środków transportu publicznego, w celu odbycia leczenia.
Konieczność podjęcia natychmiastowego leczenia w innej placówce to np. sytuacje, gdy podczas wizyty lekarz specjalista lub podstawowej opieki zdrowotnej uzna, że pacjent wymaga podjęcia leczenia np. w szpitalu, a ze względu na jego zły stan zdrowia potrzebny jest transport sanitarny.
Potrzeba zachowania ciągłości leczenia to np. konieczność przewiezienia pacjenta ze szpitala, w którym przebywa do innej placówki w której wykonywane są zabiegi lub badania, których nie można zrealizować w szpitalu, w którym pacjent jest obecnie hospitalizowany.
TRANSPORT SANITARNY WSPÓŁFINANSOWANY
W sytuacji, gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że pacjent jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale przy korzystaniu ze środków transportu publicznego wymaga pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych, pacjent może skorzystać z przejazdu środkami transportu sanitarnego, którego koszt w 40% pokrywany jest ze środków publicznych, a reszta pokrywana jest przez pacjenta. Sytuacja ta dotyczy:
- chorób krwi i narządów krwiotwórczych
- chorób nowotworowych
- chorób oczu
- chorób przemiany materii
- chorób psychicznych i zaburzeń zachowania
- chorób skóry i tkanki podskórnej
- chorób układu krążenia
- chorób układu moczowo-płciowego
- chorób układu nerwowego
- chorób układu oddechowego
- chorób układu ruchu
- chorób układu trawiennego
- chorób układu wydzielania wewnętrznego
- chorób zakaźnych i pasożytniczych
- urazów i zatruć
- wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych
TRANSPORT SANITARNY W PEŁNI FINANSOWANY PRZEZ PACJENTA
We wszystkich pozostałych przypadkach pacjent pokrywa koszty transportu w pełnej wysokości (100%) .
KTO WYSTAWIA ZLECENIE I ZAPEWNIA TRANSPORT SANITARNY?
- Na świadczenie pierwszorazowe do poradni specjalistycznej (np. kardiologicznej, chirurgii, neurologicznej itp.) – bez względu na to, czy na wizytę kieruje pacjenta lekarz rodzinny czy lekarz specjalista – zlecenie i zapewnienie wykonania usługi transportu sanitarnego zgodnie ze wskazaniami medycznymi należy do przychodni, w której pacjent dokonał wyboru lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (lekarza rodzinnego).
- W przypadku odbywania kolejnych wizyt w danej poradni specjalistycznej i utrzymujących się wskazań do korzystania przez pacjenta z transportu sanitarnego, transport zapewnia poradnia specjalistyczna w której leczy się pacjent
- W przypadku przewozu z jednego szpitala do drugiego zlecenie transportu sanitarnego oraz w sytuacji wypisania pacjenta do domu po hospitalizacji (także w przypadku pobytu w szpitalnym oddziale ratunkowym) zlecenie wystawia szpital, w którym pacjent jest hospitalizowany.
KIEROWNIK DZIAŁU TRANSPORTU
Andrzej Pawłowski
KONTAKT
Dział Transportu
tel. 68 470 78 92
Budynek nr 18
105 Kresowy Szpital Wojskowy z Przychodnią SPZOZ
ul. Domańskiego 2, Żary 68-200
woj. lubuskie

Instrukcja dla osób ubiegających się o przyjęcie na praktykę/staż w 105. KSzWzP SPZOZ w Żarach
Dokumenty do pobrania:
Klauzula informacyjna dla studentów i praktykantów
Wniosek o wyrażenie zgody na odbycie praktyki
W razie dodatkowych pytań w sprawie praktyk/stażu proszę kontaktować się z Kierownikiem Działu Jakości i Kontroli - mgr Darią Lidtke pod numerem telefonu 68 477 12 10 lub e-mail:

W dniu 28.10.2022 r. do Szpitala trafił nowy sprzęt – przewoźny analogowy aparat RTG. Urządzenie zostało zakupione w ramach w dotacji celowej otrzymanej od gminy Żary w wysokości 150.000 zł z przeznaczeniem na dofinansowanie kosztów zakupów inwestycyjnych związanych z działalnością Szpitalnego Oddziału Ratunkowego.
Przewoźne aparaty RTG wykorzystywane są do wykonywania zdjęć przyłóżkowych, co jest ogromnym wsparciem pracy oddziału. Dzięki tak nowoczesnej aparaturze personel szpitala jest w stanie w szybki oraz komfortowy sposób wykonać niezbędne dla pacjenta badanie.




Podstawowe informacje związane z zagrożeniami cyberbezpieczeństwa
105. Kresowy Szpital Wojskowy z Przychodnią SPZOZ w Żarach decyzją Ministra Obrony Narodowej został uznany za operatora usługi kluczowej, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 5 lipca 2018 roku o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz.U. poz. 1560), w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Za operatora usługi kluczowej uznaje się podmiot, jeżeli:
1) świadczenie tej usługi zależy od systemów informacyjnych,
2) incydent mógłby mieć istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej przez tego operatora.
Podstawowe pojęcia:
1) cyberbezpieczeństwo – odporność systemów informacyjnych na działania naruszające poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych lub związanych z nimi usług oferowanych przez te systemy;
2) incydent – zdarzenie, które ma lub może mieć niekorzystny wpływ na cyberbezpieczeństwo;
3) incydent krytyczny – incydent skutkujący znaczną szkodą dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego, interesów międzynarodowych, interesów gospodarczych, działania instytucji publicznych, praw i wolności obywatelskich lub życia i zdrowia ludzi, klasyfikowany przez właściwy CSIRT MON, CSIRT NASK lub CSIRT GOV;
4) incydent poważny – incydent, który powoduje lub może spowodować poważne obniżenie jakości lub przerwanie ciągłości świadczenia usługi kluczowej;
5) incydent istotny – incydent, który ma istotny wpływ na świadczenie usługi cyfrowej w rozumieniu art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/151 z dnia 30 stycznia 2018 r. ustanawiającego zasady stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 w odniesieniu do dalszego doprecyzowania elementów, jakie mają być uwzględnione przez dostawców usług cyfrowych w zakresie zarządzania istniejącymi ryzykami dla bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, oraz parametrów służących do określenia, czy incydent ma istotny wpływ (Dz. Urz. UE L 26 z 31.01.2018, str. 48), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym 2018/151”;
6) incydent w podmiocie publicznym – incydent, który powoduje lub może spowodować obniżenie jakości lub przerwanie realizacji zadania publicznego realizowanego przez podmiot publiczny;
7) obsługa incydentu – czynności umożliwiające wykrywanie, rejestrowanie, analizowanie, klasyfikowanie, priorytetyzację, podejmowanie działań naprawczych i ograniczenie skutków incydentu;
8) podatność – właściwość systemu informacyjnego, która może być wykorzystana przez zagrożenie cyberbezpieczeństwa;
9) ryzyko – kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia niepożądanego i jego konsekwencji;
10) szacowanie ryzyka – całościowy proces identyfikacji, analizy i oceny ryzyka;
11) system informacyjny – system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570 oraz z 2018 r. poz. 1000 i 1544), wraz z przetwarzanymi w nim danymi w postaci elektronicznej;
12) usługa cyfrowa – usługę świadczoną drogą elektroniczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2017 r. poz. 1219 oraz z 2018 r. poz. 650), wymienioną w załączniku nr 2 do ustawy;
13) usługa kluczowa – usługę, która ma kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społecznej lub gospodarczej, wymienioną w wykazie usług kluczowych;
14) zagrożenie cyberbezpieczeństwa – potencjalna przyczyna wystąpienia incydentu;
15) zarządzanie incydentem – obsługę incydentu, wyszukiwanie powiązań między incydentami, usuwanie przyczyn ich wystąpienia oraz opracowywanie wniosków wynikających z obsługi incydentu;
16) zarządzanie ryzykiem – skoordynowane działania w zakresie zarządzania cyberbezpieczeństwem w odniesieniu do oszacowanego ryzyka.
Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 października 2018 r. w sprawie progów uznania incydentu za poważny (Dz.U. 2018 poz. 2180) za kryteria krytyczności incydentu przyjąć należy:
- brak dostępności usługi powyżej 24 godzin,
- brak poufności danych przetwarzanych w usłudze,
- brak integralności danych przetwarzanych w usłudze.
W obszarze usługi kluczowej funkcjonują w Szpitalu następujące procedury:
- Polityka Ochrony Danych Osobowych,
- Regulamin Ochrony Danych Osobowych,
- Plan ciągłości działania,
- Instrukcja Zarządzania Systemów Informatycznych,
- Polityka kluczy,
- Regulamin użytkowania komputerów przenośnych,
- Metody i środki uwierzytelnienia,
- Procedura tworzenia kopii zapasowych.
Tekst został opracowany na podstawie poniższych przepisów.
- Ustawa z dnia 5 lipca 2018 roku o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz.U. poz. 1560);
- Rozporządzenie Ministra Cyfryzacji z dnia 4 grudnia 2019 r. w sprawie warunków organizacyjnych i technicznych dla podmiotów świadczących usługi z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz wewnętrznych struktur organizacyjnych operatorów usług kluczowych odpowiedzialnych za cyberbezpieczeństwa (Dz.U. 2019 poz. 2479);
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 października 2018 roku w sprawie rodzajów dokumentacji dotyczącej cyberbezpieczeństwa systemu informacyjnego wykorzystywanego do świadczenia usługi kluczowej (Dz.U. poz. 2080);
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 października 2018 r. w sprawie progów uznania incydentu za poważny (Dz.U. 2018 poz. 2180);















